Ο μουσαφίρης ...

...Ο ξεχωριστός μου φίλος ήρθε πέρυσι (μάλλον αρχές καλοκαιριού),απρόσκλητος αλλά ευπρόσδεκτος μουσαφίρης στο κτήμα μου στο ΛΙΜΝΑΚΑΡΟ.Έβλεπα τα ίχνη του αλλά τον ίδιο ποτέ.Ήξερε να κρύβεται καλά σε ένα ελεγχόμενο χώρο. Πίστεψα πως το κτήμα είχε κερκόπορτα και  ο συμπαθέστατος φίλος μου, ήταν μόνο επισκέπτης της νύχτας, για το γεύμα του που ήταν μάλλον πλούσιο μέσα στο  καλλιεργημένο χωράφι.    

-Σούρουπο του περυσινού φθινοπώρου δέχτηκα την επίσκεψη φίλων,άοπλων κυνηγών, λίγο πριν από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, που έκαναν προπόνηση στα κυνηγόσκυλα τους στα γύρω βουνά. Κατ´ εξαίρεση οι τετράποδοι συνοδοί των φίλων παρακάθισαν στο πάντα στρωμένο τραπεζάκι της Ρακής.

-Τότε άρχισαν όλα....Η αλάνθαστη όσφρησή τους εντόπισε  γρήγορα το μουσαφίρη μου και άρχισε ένα ανηλεές κυνηγητό. Όμως η φιλοξενία είναι ιερή στο Λιμνάκαρο και ο Μπαξ-Μπάνυ προστατευόμενος φίλος μου...

- Οι "σκύλοι στς´ αλυσίδες" έγκαιρα και ο φίλος μου στην αγκαλιά μου ευτυχώς αβλαβής.

Όλοι τον χάιδεψαν και τον φωτογράφισαν....

-Ύστερα έπρεπε να φύγει ανέπαφος και ασφαλής.Τον κατέβασα από την αυλή δίπλα στο χωράφι, τον ακούμπησα κάτω και τον αποχαιρέτησα βουκολικά : "άι στο καλό"...

Έκανε ένα σάλτο   δυό μέτρα πιο πέρα, σταμάτησε γύρισε (ναι γύρισε ) και με κοίταξε δυο τρια δευτερόλεπτα...Μετά έφυγε μέσα στη νύχτα και δεν τον ξανάδα....Θυμάμαι όμως πάντα το πισωγύρισμα και το βλέμμα του....

-Κάτι ήθελε να πει. Όχι αυτό που πολλοί θάθελαν να μου πουν ( ...μλκ που δεν με έβαλες στο τσικάλι με τα κρομύδια...)Όχι σίγουρα όχι ...Αν ερμήνευσα σωστά τις κινήσεις από τα μουστάκια του, είπε :

"ευχαριστώ φίλε " και έφυγε τρεχάτος.

Λεωφορείο στο Λιμνάκαρο...

Για όσους γνωρίζουν το ΛΙΜΝΑΚΑΡΟ, θα πιστεύατε ποτέ αν σας έλεγαν ότι ανέβηκε στην εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, λεωφορείο και μάλιστα μεγάλο; Φαίνεται δύσκολο να το πιστεύατε.Ωστόσο η φωτογραφία που σας παραθέτω, και  είναι πέρα για πέρα πραγματική, τραβήχτηκε από μένα τον ίδιο πριν δύο περίπου μήνες, μπροστά στην εκκλησία του Αγίου πνεύματος. Ο καταπληκτικός οδηγός του λεωφορείου φαίνεται δίπλα ακριβώς από το λεωφορείο. Στη συνομιλία που είχαμε,με ενημέρωσε ότι ήταν από τα Χανιά.

Γυπαετοί στο Λιμνάκαρο... (2)

Γυπαετοί στο Λιμνάκαρο...

Οι γυπαετοί σήμερα είχαν τσιμπούσι πάνω από τον Αβρακόντε, πολύ κοντά στο σημείο όπου ο Δήμος τους ετοιμάζει μόνιμη ταίστρα και δίπλα παρατηρητήριο . Είναι καταπληκτικοί με το πέταγμα και τα τσαλίμια τους... Χορεύουν βάλς στο γκρίζο ουρανό.... Δείτε τους...

Ορεινές ( επικίνδυνες;) εποχικές λιχουδιές...

Εμφανίστηκαν τα πρώτα μανιτάρια στις " πεζούλες" και τα " κοπράνια" του Λιμνάκαρου... Για όσους τα γνωρίζουν καλά, είναι λιχουδιά εξαιρετική. Για όσους δεν τα γνωρίζουν ας ψάξουν καλύτερα για κανένα σταμναγκάθι , κανένα κοφτό ή καμιά καλίτσα. Πάντως σήμερα όσοι ανέβηκαν στις πλαγιές του, ένιωσαν τη δροσιά του επερχόμενου χειμώνα και εκοινώνησαν τις μυρωδιές της φρέσκο ποτισμένες και φρεσκοπλυμένης φύσης...

 Εγώ μένω με τον προβληματισμό μου: να τα φάω, να μην τα φάω...( και δεν βρίσκω και μαργαρίτα να μαδήσω...)

Παραπροϊόντα του Μετοχιού στο Λιμνάκαρο!

Όψιμος τρύγος των ορέων...

 

Καθυστερημένος ( αλλά ώριμος)τρύγος των ορέων... Τα "πετεινά του ουρανού" άφησαν το μερίδιό μας από τη φετεινή σταφυλοσοδειά , στο υψηλότερο ( πανελλήνια τουλάχιστον) αμπέλι μας στο Λιμνάκαρο κι αρχίσαμε σήμερα τη διαδικασία παραγωγής του υψηλότερου ελληνικού οίνου... Η απόλαυση της προηγούμενης σοδειάς από τους οινόφιλους ορέους κατοίκους του ( Λιμνάκαρου) και τους ωραίους φίλους τους, συμβαίνει στα τακτικά συναπαντήματά τους... Κοπιάστε...

( Τυχόν ενστάσεις για τον "υψηλότερο" οίνο, δεκτές, αλλά με στοιχεία. Εδώ το υψόμετρο είναι 1132 μ.)